چرا روشهای فرآیند طراحی؟
روشهایی برای طی کردنِ اصولیِ مسیر طراحی تا رسیدن به بهترین راه حلِ طراحی.
یا به تعبیر دیگر فرموله کردن فرآیندهایِ طراحی خلاق در چارچوب مدلهای فرآیندی.
روشهای طراحی قدمتی دیرینه دارند، افرادی مانند: کریستوفر الکساندر ۱۹۶۴، هورست ریتل ۱۹۷۲، کریستوفر جونز ۱۹۷۰ و نایجل کراس ۱۹۸۴ و برایان لاوسون ۱۹۸۰ همهگی در صددِ بهبود راهحلهایِ طراحی بودند.
فرآیندهایِ طراحی شاید یک فرمولِ قابل اتکا برای رسیدن به بهترین راهحل و یا بهترین وضعیت مطلوب نباشند.
حلِ مسئلهی طراحی، مسیری آشفتهتر از آن دارد که بتواند در یک فرآیند منظم قابل دستیابی باشد.
طراحی و رسیدن به حلِ مسئله یک سفرِ اُدیسهوار و مملو از ماجراها و اتفاقاتِ از پیش تعییننشده است.
از آنجا که حلِ مسئلهی طراحی راهحلهای بیشماری دارد، فرآیند نمیتواند پایان مشخصی داشته باشد و حتا آن پایانی که ما فکر میکنیم به آن رسیدهایم شاید پایان قطعی نباشد. یعنی طراحی، یک معما با جواب ثابت نیست و همیشه میتواند پاسخی متفاوت و بهتر داشته باشد.
هیچ فرآیند قطعی و بدونِ لغزش و اشتباهی وجود ندارد. یعنی رسیدن به یک راهحل منطقی بهحتم رسیدن به یک پاسخ مطلوب نیست.
پس هیچ مرحلهبندی و فرآیندی، نمیتواند نتیجه را تضمین کند…
درسگفتار «Double Dimond» یا همان «مدل فرآیند طراحی دو الماس»، در تاریخ هفدهم فروردینماه ۱۴۰۲
در «پستوی خانهی طراحان ایده» توسط «عیسی طاهریانفر» با حضور تعدادی از دانشجویان و علاقمندان به حوزهی دیزاین برگزار شد.
نظرهای خود را با ما در میان بگذارید/
کامنتهای شما، شوق و انگیزهی ادامهی تولید محتوای ارزشمند در وبسایت هستند…