«حسین فرمانی» شخصیتی کاریزماتیک، بلندپرواز و صاحب فکر و ایده است.
گپوگفت با او بسیار لذتبخش و دلنشین بود؛ فردی با رویکرد بینارشتهای که در تمام دنیا، مشهور و شناختهشده است اما شوربختانه در کشور خودمان کمتر به او و خدماتی که به هنر جهان کرده پرداختهاند.
آنچه پیش روی شماست، چکیدهی گفتوگویی صمیمی با او در یکی از کافههای تهران است.
توضیح دیگر اینکه؛ بخشی از معرفی ایشان، برگرفته از متن بنیاد فرهنگی فرمانیست؛ بخوانید و بیشتر با او آشنا شوید…
«حسین فرمانی»، مدیر هنری خلاق، عکاس، گالریدار، مجموعهدار، بنیانگذار بنیاد فرهنگیهنری لوسی و مؤسس و برگزارکنندهی بسیاری از مسابقات، رویدادها و نمایشگاههای مهم طراحی و هنر جهان است که بد نیست در همین ابتدا به برخی از آنها اشاره کنیم:
جایزهی جهانی عکاسی لوسی (The Lucie Awards)
جایزهی فنی و تکنیکال لوسی (The Lucie Technical Awards)
جایزهی بینالمللی عکس (International Photography Awards/ IPA)
جایزهی عکس PX3 پاریس (Prix De La Photographie Paris/ PX3)
جشنوارهی ماهانهی عکاسی لُسآنجلس (Month of Photography Los Angeles/ MOPLA)
جایزهی جهانی دیزاین (International Design Awards/ IDA)
جایزهی طراحی محصول اروپا (European Product Design Awards/ ePDA)
مسابقات بینالمللی خلاقیت لندن (London International Creative Competition/ LICC)
جایزهی بینالمللی معماری (Architect Master Prize)
جایزهی بینالمللی عکس مسکو (Moscow International Foto Awards/ MIFA)
جایزهی بینالمللی عکس توکیو (Tokyo International Foto Awards/ TIFA)
جایزهی بینالمللی عکس بوداپست (Budapest International Foto Awards/ BIFA)
جایزهی طراحی نور و لایتینگ (Lighting/ LIT Design Awards/ LDA)
جایزهی طراحی و معماری آسیا و اقیانوسیه (Design Excellence Awards/ APDC*IDA)
جایزهی طراحی پاریس (Paris Design Awards/ DNA)
جایزهی ارتباطات خلاقانه (Creative Communication Awards/ C2A) و …
فرمانی علیرغم تمامی افتخارات، تجربهها و فعالیتهای حرفهایاش در حوزههای مختلف هنر – بهخصوص در زمینهی عکاسی – بسیار متواضع و فروتن است؛ خونگرم، صمیمی و اهل معاشرت.
او خود را با عنوان «یک عاشق طراحی، عکاسی و هنر» معرفی میکند. حسین فرمانی در تهران (محلهی دخانیات) و در خانوادهای متوسط متولد شده؛ در شش سالگی به همراه خانواده به شهر شیراز عزیمت میکند و تحصیلات خود را تا مقطع دبیرستان در این شهر میگذراند. از دوران کودکی و نوجوانیاش، تئاترهای مدرسهای و علاقهی بسیار زیادی که به عکاسی داشته است را خوب به خاطر میآورد. حتا زمانی که در شیراز زندگی میکردند، دورهای را به کار در یک عکاسخانه گذرانده است.
پس از دورهی دبیرستان، شرایط طوری رقم میخورد که حسین در سال ۱۳۵۴ خورشیدی، ایران را به قصد آمریکا ترک میکند تا سینما بخواند. مدرک عکاسی خود را از کالج اورنجکاست دریافت میکند و بلافاصله برای تدریس در کالج گلدنوست در هانتینگتونبیچِ کالیفرنیا مشغول به کار میشود.
عکاسی، هر روز برای حسین، جدیتر میشود؛ تا جایی که در سال ۱۹۸۴ میلادی به دلیل علاقمندیاش به عکاسی فشن و نیز با تکیه بر تواناییها و ظرفیتهای بالقوهی خود تصمیم میگیرد وارد حوزهی مطبوعات تخصصی عکس شود.
و این، نقطهی آغازین اتفاقات بسیاری در زندگی حرفهای او میشود؛
نشریهای متفاوت با نگاهی زیباییشناسانه به مقولهی فشن که در کالیفرنیا منتشر و در سرتاسر جهان توزیع میشود.
ویو مگزین (VUE) جایگاه و اعتبار قابل اعتنایی را برای فرمانی فراهم آورد و زمینهای شد برای ادامهی مسیر پر فراز و نشیب و موفقیتهای او در زندگی هنریاش؛
ارتباطات، معاشرتها و دوستی با هنرمندان بسیاری که منشأ شکلگیری همهی آنها، مجلهی VUE بود…
حسین فرمانی دربارهی «خلاقیت» دیدگاه جالبی دارد:
«همیشه – چه زمانی که در دانشگاهها تدریس میکردم چه اکنون که در فضای متفاوتتری در خدمت هنر هستم – تأکید و اصرارم بر این بوده که دانشجو و جوان امروز بیش از آنکه نیاز به یادگیری یک رشتهی خاص آکادمیک داشته باشد، بایستی «خلاقیت» را بیاموزد. خلاقیت از درست دیدن نشأت میگیرد.
رشتههای تخصصی معماری، نقاشی، عکاسی، فشن و… را هر کس به راحتی میتواند حتا بهصورت آنلاین، غیرحضوری و یا در هر آموزشگاهی یاد بگیرد؛
ما باید تلاش کنیم تا بهطور جدی خلاقیت را به بچههای امروز آموزش دهیم. وقتی حل مسئله و خلاقیت را بیاموزند، از هر وسیلهای برای نشان دادن و بروز این خلاقیت استفاده خواهند کرد.
استفاده از ابزار لازم برای هر تخصص و رشتهای را میتوان فرا گرفت، اما عنصر خلاقیت، بسیار مهمتر و کلیدیتر از ابزار است.
من بر این باورم که بدون دوربین هم میتوان عکاسی کرد؛ دوربین، همان ابزار لازم است اما کافی نیست!
درست دیدن است که موجب پدید آمدن یک اتفاق شگفتانگیز و خلاقانه میشود. خلاقیت اکتسابی و آموختنیست».
پیادهسازی گفتوگو: سارا حسینی فروتن
برای خواندن متن کامل این گفتوگو، شمارهی پنجم طراحان ایده را بخوانید…
نظرها و پیشنهادهای خودتان را با کامنت گذاشتن زیر همین نوشته با ما در میان بگذارید///
نسخهی الکترونیکی این شماره از طریق لینکهای زیر در فیدیبو و طاقچه در دسترس است/
اشتراکگذاری
نسخهی الکترونیکی
